Marianne Bresijn

Nieuwe coördinator van de vrijwilligers.
Ik kijk naar de capaciteit en kwaliteit van vrijwilligers. Ik ben bij sollicitatiegesprekken aanwezig en ik zorg voor de planning. Op hun eerste ‘Wij-Allemaaldag’ ben ik er bij zodat ze rustig aan hun nieuwe taken kunnen wennen. Daarnaast ben ik één dag per week gastvrouw en ontvang ik mensen in het Inloophuis. En ben ik invaller, dus meestal ben ik vaker in het Inloophuis te vinden.

de oprichting in 2006. Ik werkte bij Sporting de Gors en daar deden we een vervolgtraject van Herstel en Balans. Samen met Cora heb ik de Wij-bewegendag opgezet.

Ik vind het fijn iets onbaatzuchtigs te doen voor de maatschappij. Bij de Herstel- en Balanspatiënten merkte ik dat ik dat het voor mijn geen barrière is om met ernstig zieke mensen om te gaan. De contacten waren prettig en dat bleek wederzijds. Het was voor mij duidelijk dat ik hier meer mee wilde. Ik ben elke keer weer overdonderd door de levensverhalen van de mensen. En zij vinden het prettig dat ze kunnen vertellen wat zij hebben meegemaakt, dat je er op dat moment even speciaal voor hen bent. Als ze horen dat je dat belangeloos doet, vinden ze dat heel bijzonder.Zelf met kanker geconfronteerdPas nadat ik bij de stichting betrokken was, kregen we er dicht in de familie mee te maken. Mijn schoonmoeder werd ziek. Zij woonde ver weg en ik ben bij haar gaan wonen om haar te helpen en te verzorgen. Dat heb ik een aantal maanden gedaan tot zij is gestorven.

Niet één moment, er zijn heel veel mooie momenten.

Meer kunnen doen tegen schrijnende zaken die mensen met kanker overkomen. Sommigen worden financieel getroffen bijvoorbeeld bij het aanvragen van een hypotheek. Ook zit ik er erg mee hoe sommige werkgevers met zieke werknemers omgaan. Een vriendin van me kwam op haar werk, waren al haar spullen weggehaald. Ze zou overlijden en dus had het werk alles maar weggehaald. Belachelijk. Daar moet wat aan gebeuren. Het Inloophuis zou daar in de toekomst een grote rol in kunnen spelen: juridisch en financieel. Het is een droom van mij dat de stichting samen met andere organisaties een loket voor dat soort schrijnende zaken heeft.