Francis IJzendoorn

Over de vloer bij THUIS door Arna van Laar

Sinds het voorjaar van 2009 kom ik 1 keer in de maand in het inloophuis THUIS. Om af en toe een bakkie te doen en lekker te praten en kletsen. En voor de activiteiten die er gegeven worden. Ik voel me hartstikke goed en wil niet meer aan kanker denken. Gek dat ik het onderwerp op zoek in het Inloophuis? Nee hoor, we hebben het over van alles. Aan de gespreksonderwerpen kun je bij wijze van spreken niet te merken of we nu op de golfvereniging zijn of in het Inloophuis. Het leven is ook niet alleen narigheid. Het inloophuis betekent voor mij een mogelijkheid om even binnen te stappen, mijn ei kwijt te kunnen. Dat gaat veel breder dan alleen over kanker. En activiteiten doen met anderen. Voor wie twijfelt, kom gewoon eens binnen voor een bakkie, kletsen. Voor tien minuten, een uur, het mag allemaal.’

Over de vloer bij THUIS door Louise Brugge

Tijdens Herstel en Balans in 2008 kwam het idee om te trainen voor de Dam tot Damloop. Nadat we naar wij bewegen in Sporting de Gors gingen, vertelden wij Cora over onze plannen. Cora was meteen enthousiast en stelde voor om vanuit Wij-allemaal dit te organiseren. In januari 2009 gingen we van start. Met een aantal vrouwen (helaas geen mannen) begonnen we te lopen. Langzaam aan bouwden we de afstand op, zodat we dat jaar inderdaad de Dam tot Dam wandeltocht van 9 kilometer liepen. Dit was een heerlijk moment een eureka gevoel we hebben het gehaald. Maar ook zonder te trainen voor de wandeltocht is het heerlijk om met elkaar te lopen.
In 2009 begon ik met het begeleiden van Wij-lopen, de wandelactiviteit van de stichting. Elke donderochtend lopen we eerst een stuk en daarna drinken we koffie in het inloophuis: zo slaan we twee vliegen in één klap. We genieten van de omgeving, van de rust, het uitzicht en elkaars gesprekken, de herkenning. Het lopen is tevens een goede manier om je conditie op te bouwen. Als we om wat voor reden dan ook niet gaan lopen, doen we heerlijk ontspanningsoefeningen in het Inloophuis. Tijdens het lopen praten we over van alles, ook over onze ziekte, maar ook over heel veel andere dingen, wat we onderweg tijdens het wandelen zien. Bij het inloophuis vind ik veel steun, maar dan op een andere manier dan van  je gezin, je hebt letterlijk aan een klein woord genoeg. Advies van anderen is ook heel fijn. Hoe stel jij je op tegenover instanties, wat doe je bij onbegrip op je werk? Het is goed om te zien hoe anderen dat oplossen, verschillende ideeën daarover hebben. Die herkenning vind ik belangrijk, je bent niet alleen. Dat kan over kleine dingen gaan als last van je arm. En dat iemand dan zegt: ´oh heb jij dat ook´. Dat is heel fijn.